आयुष्य..

गुलाबाच्या फुलासारखं जणू,
आपलं हे आयुष्य असतं....
कधी बोचरं, काटेरी दुःख तर,
कधी सुंदर, सुगंधी सुख असतं!!

वाटेवरील वाटसरुही जणू,
असेच काहीसे भेटत राहतात...
काही जिव्हारी वार करून तर,
काही हळुवारपणे मनाला स्पर्शून जातात!!

चारोळी

रोजच्याप्रमाणे आजही माझ्यावर,

निद्रादेवी प्रसन्न होत नव्हती......

विचारांना कितीही थांबवायचा प्रयत्न केला,

तरी त्यांची मैफल काही संपत नव्हती!!

मैत्र

मनात असतो विचारांचा काहूर,
तरी शब्द येत नाहीत ओठांवर!
खूप काही सांगायचं असतं....
पण उमटत नाही काहीच कागदावर!!

किती वेळा वाटतं की आता..
सोडून द्यावेत हे पाश मायेचे!
पण नाही सुटत ते रेशमी बंध..
आपल्याच नात्यातील कर्तव्याचे!!

रक्ताची नाती तर
“ready made” मिळतात,
अन बाकीची म्हणे,
“customized” असतात!

तरी, “its my choice” हा,
असतो निव्वळ भास,
सगळं आधीच असतं...
"त्यानी" ठरवलेलं खास!!

त्यातूनच मग जुळतात का,
काहींचे सूर अनोखे?
अन त्यालाच म्हणायचे का,
आपण मैत्रीचे नाते??